(Siervos del Hogar de la Madre)
Onstaan
Een Goddelijk avantuur
Eindelijk waren we kinderen van de Kerk!
God koos de armen
Apostolaat
Onze Spiritualiteit
Trouw
Maria, Onze Moeder
In 1983, Jaar van de Verlossing, pater Rafael Alonso, Stichter van de Hogar de la Madre, voelde dat de tijd rijp was om de mannelijke tak binnen de Hogar de la Madre van de jongeren te starten. (H.M.J.). Zo deden, op 27 december, feestdag van H.Johannes Evangelist, zeven jongens hun eerste beloften aan het graf van de H.Petrus, als een teken van onze trouw aan de Katholieke Kerk vertegenwoordigd door de Paus.
Met het verstrijken van de tijd kwamen we tot de ontdekking dat het God´s Wil was dat de mannelijke tak van de H.M.J. ontstaan is op die dag. Het was de feestdag van de evangelist die het laatste geschenk ontving uit het Hart van Christus: zijn eigen Moeder.
Deze jonge mannen groeide in menselijk en spiritueel opzicht. Stap voor stap hebben ze de spiritualiteit van de Hogar de la Madre ontdekt, welke is:
De bescherming van de Eucharistie, de bescherming van de verering tot Maria, speciaal waar het Haar maagdelijkheid betreft, en de jeugd naar Christus brengen, een charisma welke iedere dag meer inhoud kreeg en dat hun hele leven innam.
Sommige van hen bemerkten door gebed en geestelijke begeleiding hun roeping tot het priesterschap. Net zoals hun ‘zusters' de Dienaressen, vulden zij de roeping om het charisma van de Hogar de la Madre in een totale toewijding te beleven. Terwijl zij het juiste moment afwachten om de nieuwe communiteit te starten, begon Feliz Lopez nadat hij zijn universitarie studies had afgerond, de opleiding tot het priesterschap in het diosesane seminarie.
In Fatima, op 3 januari 1987, wijdde Feliz Lopez zich geheel toe aan Onze Moeder om zich vervolgens geheel toe te wijden aan de Hogar. Deze stap vanuit het hart van pater Felix was de morele oprichting van de Priesters en Broeders van de Hogar de la Madre.
In 1990, pater Rafael Alonso , zag dat het moment gekomen was om de communiteit op te richten van de Priesters en Broeders van de Hogar de la Madre. Het was een goddelijk avontuur. Op 8 september, feestdag van de geboorte van O.Lvrouw, legden Juan Antonio Gomez en Felix Lopez hun eerste geloften af als Dienaren van de Hogar de la Madre.
Ze moesten nog een centrum vinden om de priesterstudie te volgen. Ze kozen voor de faculteit Theologie in Burgos. Daar hebben ze theologie gestudeerd en hadden daar hun eerste flat in Barrantes straat.
Dat waren jaren van intense vreugde, van diep vertrouwen, van ‘ unquenchable ‘ hoop. Jaren die heel dichtbij vader Rafael en Mamie geleefd werden.
Het waren ook jaren die gekenmerkt werden door het kruis, welke aanwezig is in al de werken van God. We herinneren ons de expressies van onbegrip, de glimlachen van medelijden op vele gezichten, ook van priesters, toen ze tot de ontdekking kwamen dat deze twee ‘arme jongens' een nieuwe religieuse congregatie wilden vormen. Menselijk gezien hadden ze gelijk. We hadden geen bisschop die ons kon ondersteunen, we hadden geen goedgekeurde levensregel. Maar we hadden wel de morele zekerheid dat we deze dwaasheid zouden overwinnen omdat wijzelf het niet waren die dit pad hadden uitgekozen: maar het was God zelf, die dit wilde.
Drie jaren waren wij leken die een leven leidden als religieusen. We vorderden in onze studies en de communiteit groeide beetje bij beetje. Natuurlijk, waren wij ontstaan om de kerk te dienen, dus moesten wij een bisschop vinden die onze regels zou goedkeuren en onze orde kerkelijk zou erkennen We hadden gehoord dat Pater JoseGuerra Campos een bisschop was die het religieuse leven goed verstond. We gingen hem bezoeken om hem onze plannen van onze congregatie uiteen te zetten. Van het begin af aan merkte we dat we door hem goed werden begrepen. “ Ik sta er open voor om jullie in mijn diocees Cuenca te ontvangen” vertelde hij ons.
De voorzienigheid bracht ons naar Priego. Daar wachte een goede en open priester op ons: Pater Eusebio Buend . Hij acceptereerde onze samenwerking in zijn parochies en leidde ons naar het klooster St. Michael de las Vitorias wat het eerste hoofdkwartier van de dienaren in Cuenca zou worden. Hoeveel genaden we hebben ontvangen en nog steeds ervaren in dit klooster dat armoede en een levendige spiritualiteit uitstraalt !
Eindelijk waren we kinderen van de Kerk!
Een paar maanden na onze aankomst in Cuenca, op 11 december 1993, vierden we met grote vreugde de priesterwijding van pater Felix Lopez. Hij was de eerste Dienaar die de genade ontving om verenigd te worden met Christus ,Priester in de meest intieme plaats van zijn hart.
Hetzelfde als bij de zusters, de Dienaressen, op het advies van een italiaanse vriend, hadden we een noveen gebeden tot de H.Rita van Cascia om haar de genade te vragen om een goedkeuring van onze congregatie in de kerk. In ruil daarvoor, beloofden we een pelgrimage te maken naar Cascia als de H.Rita haar deel kon bijdragen.
La date limite était mars 1995. Monseigneur José Guerra
Campos a ordonné le décret d’érection canonique
des Serviteurs du Foyer de la Mère comme Association Publique
de Fidèles - Institut Religieux en formation. Enfin, nous étions
fils de l’Eglise! Comme disait Sainte Thérèse de
Jésus.
Op 28 october 1995 , werd pater Juan Antonio Gomez tot priester gewijd in de parochie van San Esteban in Cuenca. Het was weer een grote feestdag in de geschiedenis van onze kleine gemeenschap.
Kijkend naar de priesters en broeders van de Hogar de la Madre, is het gemakkelijk om de waarde van de woorden van St.Paulus te begrijpen: God koos de armen van de wereld om de trotsen te verwarren (1 Kor. 27-28). We zijn ons bewust dat we arme en nutteloze instrumenten zijn maar we voelen ons ook intens bemind door God, gekozen door Hem met een speciale genade. Ondanks onze onkunde, gaat God door om dit beginnend werk , welke een gift is dat Hij wenst te maken voor zijn Moeder.
In deze jaren was Onze Moeder ook andere jongeren aan het voorbereiden om totaal van Haar te kunnen zijn.
Als een bewijs van katholiciteit van onze congregatie, op het hoogfeest van Pinksteren, 18 mei 1997 , nam de eerste buitenlandse roeping zijn intrede in de Hogar de la Madre. Een 31 jarige Ierse leraar engels, Colm Power.
Op 11 februari 1998, de feestdag van O.L.Vrouw van Lourdes, trad de 32 jarige Henry Kowlsczy in bij de broeders, een noordamerikaan van Poolse afkomst . Deze drie nieuwe leden begonnen hun noviciaat op 18 juli 1998.
Er hebben zich steeds meer nieuwe roepingen gemeld.
Apostolaat
Ons apostolaat is hoofdzakelijk, maar niet alleen, gericht op de jeugd. Iedere maand organiseren we samenkomsten met kinderen en jongeren uit de verschillende kanten van Spanje. De zomer-bijeenkomsten, pelgrimages, en Geestelijke Oefeningen zijn een aantal van de activiteiten waar wij onze priestelijke taken uitoefenen.
In de vakantieperioden werken we ook aan de opbouw van ons huis Carmen Maria
( Moederhuis Hogar de la Madre ) . Dit huis is een symbool geworden hoe ons leven opgebouwd is en waar het in het leven om gaat: een immens werk dat God draagt ondanks onze tekortkomingen. Van verschillende kanten is dit huis steen bij steen opgebouwd en hebben we de Hogar de la Madre zien groeien. Deze ruines die we ooit gevonden hebben, zijn nu een solide huis geworden, deze stenen die voorheen elkaar nog niet eens konden dragen, zijn nu stevig en robuust. Het is een duidelijk beeld van wat de Hogar de la Madre is, arme levende stenen welke God in zijn barmhartigheid sterkt met een oneindige liefde en geduld.
De Dienaren zijn een deel van de Hogar de la Madre, een kleine plant in de kerk, wiens Stichter, als Vader van ons allen, zijn taken voedt met hetzelfde sap.
Onze spiritualiteit is een identificatie met Jezus Christus en omvorming in Hem, vanuit de schoot van de Maagd Maria; een spiritualiteit van heiliging, wat inhoudt, dat wij van onze zielen uitsluitend een heiligdom voor God maken; een spiritualiteit door een geschenk van God aan Zijn Moeder te zijn, een Carmelitaanse spiritualiteit met een dubbele dimensie van eenheid met God welke wordt bereikt door de leegten, de schepselen te mijden om zo geheel God te zoeken, en de andere dimensie is trouw aan het charisma wat we hebben ontvangen. We beleven dit geheel door ons onder de moederlijke bescherming te plaatsen van O.L.Vrouw van de Berg Carmel met het Scapulier. Het is een spiritualiteit van vertrouwen, zelfgave en totale beschikbaarheid aan de wil van God gemanifesteerd door gehoorzaamheid aan onze legitieme Oversten.
De vrucht van deze spiritualiteit is de ware vreugde, onderlinge eenheid en ´unselfisch´liefde voor de Kerk.
Gegeven dat de Eucharistie onze voornaamste missie is en gegeven onze conditie als priesters en kandidaten voor het priesterschap, maken we de woorden van Joh.Paulus II tot werkelijkheid. : “ De H.Mis is het absolute centrum van mijn leven en van mijn hele dag “ . In de hernieuwing van het offer van Christus, proberen we onszelf elke dag te offeren met Hem, priester en slachtoffer, aan de Vader voor de verlossing van de mensen.
Trouw
Trouw aan de Paus is één van onze karakteristieken van onze pas ontstane congregatie. Trouw aan de Paus en aan zijn Leer van de Kerk in zaken als dogma en moraal, en trouw aan de liturgische normen. In een Kerk waarin, helaas, zoveel onjuiste kritiek van Christus als Herder op aarde gehoord kan worden, is het bovenal noodzakelijk dat we openlijk onze verbondenheid met zijn persoon en met zijn leer beleven. We zijn ontstaan aan het graf van de H.Petrus en we willen hem trouw blijven. Alleen in hem kunnen wij garantie hebben van de waarheid. Zijn leer is niet zoals voor sommigen, iets dat onze vrijheid beperkt; maar het is een lichtende lantaarn die schijnt temidden van alle verwarring dat ons bereikt, een zekere weg die ons leidt naar de Waarheid.
Zoals de mannelijke tak van de Hogar de la Madre voor de Jeugd geboren is op de feestdag van de H.Johannes aan de voet van het kruis, willen de dienaren dit ook ontwikkelen in hun leven. Iets dat bijzonder bijdraagt aan ons charisma is het moederschap van Maria. Zij is onze Moeder. De Heer gaf Haar aan ons vanaf het Kruis als een kostbare testament van Zijn liefde. Het is ook niet zonder betekenis dat Johannes, die in de goede gelegenheid was om Haar te ontvangen in het bijzijn van alle mannen en vrouwen, een priester was. Wij Dienaren wensen in onze priesterlijke en religieuse leven deze nauwe relatie met onze Moeder te beleven. Zij is onder ons, Ze zorgt voor ons, Ze beschermt ons, Ze leid ons. Zij, de Moeder van de Ene Priester, onderricht ons om om priesters te zijn, om Haar Zoon aan de Vader op te offeren met dezelfde liefde welke Zij Hem opgeofferd heeft in Haar hart toen Ze aan de voet van het kruis stond. Ze is altijd aanwezig naast het kruis van al Haar priesterzonen.
We willen Haar moederlijke Hart als een brandend vuur dat warmte geeft aan onze communiteit. Geen enkele zoon kan zich alleen voelen met zo´n goede Moeder.
Hoofd menu (español)– Wie zijn wij? - Dienaren - Dienaressen - Volwassenen - Jeugd - Sticher - Beknopte geschiedenis
