(Hogar de la Madre)

Presentation Video

 
-Stichter-
      Brief
Biografie
Interview  
Beknopte geschiedenis
     
Dienaren
   
Dienaressen
Volwassenen
 


Beste vrienden,

Ik wil graag de Hogar de la Madre (Huis van de Moeder) aan jullie voorstellen als een heel nederig plantje in de Kerk, het geschenk dat God aan zijn Moeder wil geven. Het is ontstaan binnen de grote impuls die de H.Geest heeft gegeven aan de Kerk om zijn reddende boodschap op een doortastende wijze te communiceren.

We hebben drie missies in de Kerk:

•  de bescherming van de Eucharistie
• 
de bescherming van de eer van Maria, vooral het voorrecht van Haar maagdelijkheid
• 
de jeugd winnen voor Jezus Christus


De Hogar de la Madre wil gekend worden door haar grote liefde voor de Kerk, de diepe vreugde, en de eenheid tussen haar leden onderling en met de gehele Kerk, die zij wil dienen.

Wij delen de karmelitaanse spiritualiteit. Het belangrijkste kenmerk van deze spiritualiteit is de zoektocht naar de eenheid met God op de top van de Berg waar alleen de heerlijkheid van God regeert. Een mens kan deze eenheid bereiken door zich af te zonderen van de schepselen. Met andere woorden, door zichzelf direct toe te wijden aan God, en zo God hartstochtelijk te zoeken.

We zijn pas begonnen. Als u zich geïnspireerd voelt om mee te werken of om deel uit te maken van dit werk, luister dan naar de stem van God en laat uw hart spreken. Aarzel niet om contact met ons op te nemen.

Ik zegen u met genegenheid en al diegenen die u liefheeft in God.

Pr. Rafael Alonso Reymundo
Stichter van de Hogar de la Madre.

Terug naar begin

Fr. Rafael Alonso Reymundo

Fr. Rafael Alonso Reymundo is geboren in Jerez Marqusado ( Granada, Spanje) op 10 januari 1947. Hij was de vierde van vijf kinderen. Zijn ouders waren de heer Ramón Alonso, dierenarts, en mevrouw Carmen Reymundo. Op de feestdag van de Opdracht in de tempel, 2 februari 1947, is hij gedoopt en toegewijd aan Maria. Op de leeftijd van acht jaar, heeft hij zijn Eerste H.Communie ontvangen in de parochiekerk van Pozo Estrecho. Op 10-jarige leeftijd, tijdens de uitstelling van de H. Eucharistie, ontdekte hij zijn roeping tot het priesterschap; hij bemerkte hoe de Heer hem riep met de woorden:
Je zult van Mij zijn, alleen van Mij, totaal van Mij.

In 1961 werd hij lid van de gebedsgroep Katholieke Actie.

Na zijn vaders dood in november 1963 verhuisde de familie naar Madrid, en daar werd hij lid van de lekengemeenschap ‘Kruistocht van Santa María’ in mei 1964.

In 1965 werd hij lid van de “Stichting Universiteit Spanje” (S.U.F.).

Van 1965 tot 1970 studeerde hij klassieke talen en filosofie aan de universiteit van Salamanca, alwaar hij zich specialiseerde in geschiedenis en geografie. Hij studeerde af in juni 1970. In 1972 ontving hij van S.U.F. een beurs en deed een geschiedkundig onderzoek naar de hervormingsbeweging gedurende de 16e eeuw in Spanje..

In 1975 verliet hij de ‘Kruistocht van Santa María’ om met zijn priesteropleiding te beginnen.

In maart 1976 ontving hij zijn drie missies: de bescherming van de Eucharistie, de bescherming van de eer van Maria, speciaal waar het het voorrecht van haar maagdelijkheid betreft, en het winnen van de jongeren voor Jezus Christus.

In datzelfde jaar werd hij aangenomen bij het seminarie van het diocees Toledo.

Op 6 juli 1980 werd hij tot priester gewijd in Toledo door de kardinaal van Spanje, D. Marcelo González Martin. Vanaf die tijd heeft pater Rafael al zijn energie gegeven om deze kleine plant in de Kerk te stichten, de Hogar de la Madre.

Hij bleef zijn werk als leraar uitoefenen tot 1999, het jaar waarin hij zijn baan opzegde om zich volledig toe te wijden aan de Hogar.

Wij, leden van de Hogar, danken hem voor zijn zelfverloochening en overgave aan de wil van God en aan de verlangens van onze Moeder. Wij bidden tot God dat hem een lang leven gegund mag worden als hoofd van de Hogar.

Terug naar begin


Interview

Wilt u ons iets vertellen over het begin van de Hogar?
Door de jaren heen is de Hogar de la Madre gegroeid en ontwikkeld. Het is geen gemeenschap waarbij vanaf het begin alles al vaststond, dat zou het charisma hebben verstikt. We zijn er allen van overtuigd dat de Hogar de la Madre werkelijk van de Moeder is en dat wij simpele instrumenten zijn. Zij is degene die ons laat zien wat de volgende stap is.

Hoe is het werk ontstaan?
Ik ontving het charisma en heb opdracht gekregen om het door te geven aan iedereen: de bescherming van de Eucharistie, de bescherming van de eer van Maria, speciaal waar het het voorrecht van haar maagdelijkheid betreft, de jongeren voor Jezus Christus winnen.

Na mijn wijding kwam ik veel in aanraking met jonge mensen. Het eerste wat ik deed, was hun spirituele leven te ontwikkelen zodat zij in de genade van God leefden en hen de weg te wijzen om dicht bij onze Heer en onze Moeder Maria te zijn. Ik bemoedigde hen om een serieus gebedsleven te ontwikkelen, om regelmatig het sacrament van de biecht te ontvangen, om dagelijks de H.Communie te ontvangen indien mogelijk, en om tenminste iedere dag een mysterie van de rozenkrans te bidden. Stap voor stap zijn zo de peilers van onze gemeenschap ontstaan.

Uit deze eerste groep is de Hogar de la Madre voor de jongeren gegroeid. De vrouwelijke tak is ontstaan op 29 juli 1982 en de mannelijke tak op 27 december 1983. Beide zijn “geboren” aan het graf van St. Petrus als een teken van onze trouw aan de katholieke Kerk in de persoon van de paus.

Hoe ontwikkelde deze jonge groep mensen zich?
Ze moesten in hun groei naar volwassenheid bepaalde keuzes maken. De eerste was om te studeren aan de universiteit. De meeste van hen kwamen uit Toledo en gingen studeren in Madrid, we besloten daarom ons te verdelen in scholen, flats of herenhuizen, of om ergens een kleine woongemeenschap op te zetten voor henzelf waar zij dezelfde spiritualiteit konden beleven. Dit was de eerste belangrijke stap.

De tweede belangrijke stap was de oprichting van de Dienaar Zusters van de Hogar de la Madre op 22 september 1984. Er was een groep meisjes die zich totaal wilde toewijden om een leven te leiden in de volheid van de drievoudige missie van de Hogar de la Madre. De eersten waren Moeder Ana, zuster Reme en zuster Conchi.

Wat is de spiritualiteit van de Hogar?
We beleven de spiritualiteit van de Hogar als een geschenk van onze Heer en onze Gezegende Moeder. We zijn een kleine plant die nog steeds aan het groeien is. Elke dag ontdekken we meer aspecten en dimensies van deze spiritualiteit.

Onze spiritualiteit komt voort uit de drie specifieke missies die we hebben.

De bescherming van de Eucharistie, de bescherming van de eer van onze Moeder, speciaal waar het het voorrecht van haar maagdelijkheid betreft, en het winnen van de jongeren voor Jezus Christus. Onze spiritualiteit is daarom:

Eucharistisch: De Eucharistie is het centrum van ons hele leven. Hierin vinden wij onze kracht, ‘Sta op en eet, anders gaat deze reis uw krachten te boven
(I Koningen 19,7 )’. Wij houden van de Eucharistie en we maken deze geliefd door onze dagelijkse viering van de Eucharistie en door de aanbidding.

Mariaal: Maria is onze Moeder, ons Voorbeeld en onze Lerares. Wij weten haar zeer nabij. Door het dragen van het scapulier plaatsen wij onszelf onder de moederlijke bescherming van onze Vrouw van de Berg Carmel.

Apostolisch: Hoofdzakelijk met jonge mensen, door de Eucharistie en onze Vrouw als de fundamentele weg om Christus te ontmoeten.

De Hogar de la Madre (Huis van de Moeder) is een thuis, een familie, waarin de moeder de Gezegende Maagd is.

De ‘Hogar’ is een geschenk van onze Heer aan zijn Moeder. Daarom willen wij onszelf verbeteren, door onophoudelijk haar gedrag en innerlijke houding van geven, naastenliefde en overgave in Gods handen te imiteren.

Onze ziel is een heiligdom alleen voor God waar wij onze verbintenis met onze Heer en onze gezegende Moeder kunnen beleven. Onze Vrouw leeft in ons en tussen ons, manifesteert zichzelf door ons, als wij haar toelaten. De heiligdommen die wij willen bouwen ter ere van Haar moeten een manifestatie zijn van de heiligheid van onze ziel.

Een andere eigenschap van onze spiritualiteit is dat het karmelitaans is. Dit karaktariseert de zoektocht naar eenheid met God op de top van de Berg waar alleen de glorie van God regeert. Die eenheid bereiken wij door de ‘leegten’, door de schepselen achter ons te laten. Met andere woorden, door onszelf direct te verbinden met God, en zo God onophoudelijk te zoeken.

Dan is er ook de trouw aan God. Tegenwoordig is er een grote angst om onszelf met God te verbinden en onszelf op een weg van trouw aan Hem te houden. Veel mensen houden er niet van om in de tegenwoordigheid van God te zijn, juist omdat ze niet trouw kunnen zijn.. Trouw aan God is altijd verbonden met het kruis, lijden, maar hierdoor helpt de Heer ons de volheid van het leven te begrijpen, ook al moeten wij lijden ondergaan. Zoals St. Paulus zegt: “Ik vul aan wat ontbreekt in de verlossing van Christus voor zijn Kerk” (Kol. 1, 24).

We willen leven in verbondenheid en vertrouwen in God. Dat betekent, in totale beschikbaarheid voor Hem. De vrucht hiervan is de ware vreugde, eenheid tussen ons en onzelfzuchtige liefde voor de Kerk.

Het doel van alle leden van de Hogar moet zijn een gelijkenis met Jezus Christus en de omvorming in Hem vanuit de moederlijke armen van Maria.

Hoe ziet u de zaken nu, vele jaren na de oprichting van de Hogar?

Verschillende ontwikkelingen hebben zich voorgedaan die ik niet had voorzien. De Heilige Geest is onvoorspelbaar. Niet wij zijn het die God’s werk leiden, maar het is God zelf die het leidt; wij doen genoeg wanneer we Gods werk zo min mogelijk verstoren. Natuurlijk ben ik verbaasd wanneer ik terugkijk op alles wat er zich heeft voorgedaan.

Misschien ben ik voor wat betreft de Hogar de la Madre een gekwalificeerd waarnemer van wat God aan het doen is. Als een bevoorrecht waarnemer, ben ik absoluut verbaasd door de groei van de volwassenen gemeenschappen. En een ander teken van hoop is de groeiende stabilisering van de Hogar de la Madre van de Jongeren, de deelneming van de jonge mensen in de diverse activiteiten die wij ontwikkelen.

Hoe interpreteert u de volgende zin: Je kan geen leven geven zonder lijden?

Het is een zin die ik tegenkwam in mijn geestelijke lectuur die was uitgesproken door de stichter van het Werk van Schonstatt, Pr. Kentenich. Het is een zin die me enorm heeft geraakt, zozeer dat ik deze regelmatig heb herhaald in mijn preken en retraites.

Onze ervaring in de Hogar is dezelfde, niet alleen voor mijzelf, maar voor allen die van dichtbij hebben meegewerkt in de opbouw van de Hogar. Zoals de Hogar geestelijk leven is, dat wil zeggen het bevordert de geestelijke groei in de ziel, hoort daar onvermijdelijk zorgen en lijden bij. We zien dit bij Jezus Christus en Hijzelf heeft ons gewaarschuwd: “Een dienaar staat niet boven zijn meester. Als ze Mij vervolgd hebben, zullen ze ook u vervolgen. Als ze mijn woord onderhouden hebben, zullen ze ook het uwe onderhouden. ( Joh. 15, 20). De prijs voor het leven is daarom lijden, en diegenen die niet willen lijden, zullen nooit het volledige leven bezitten.

Tot slot, welk advies kunt u geven aan onze lezers?

Ik kan alleen zeggen dat de persoon die zichzelf volledig opent voor God, gewoonlijk veel gelukkiger is, ondanks lijden en vervolging. Daarom, als er een ding is wat ik zou kunnen zeggen tegen de mensen, is om je open te stellen voor God. Zoals de paus zei in een zin die een grote indruk op mij maakte: “Alleen het eeuwige kan het menselijk hart vervullen.” Als er enige conclusie is die hieruit getrokken kan worden, niet van wat ik zeg, maar van de fijnzinnige waarneming van de paus, is het dat mensen zich zouden moeten openen voor God. Zoals de Schrift zegt: “Kijk, Ik sta voor de deur en klop. Als iemand opendoet zal Ik bij hem binnengaan en maaltijd met hem houden.” (Joh. 3,20) Laten we dus niet dom zijn en laten we de deuren wijd openen voor onze Heer die de enige is die ons kan bevredigen. Al het andere kan hier van worden afgeleid. Wat wordt er bedoeld met het zich openen voor God? Het betekent te mediteren over zijn woorden, ze te ontvangen in je hart, ze in de praktijk te brengen, een eerlijk leven te leiden, de Tien Geboden te vervullen, de sacramenten te ontvangen om ons bovennatuurlijk leven te vermeerderen, et cetera…Hem te ontdekken in de armen, de behoeftigen, in onze naaste.

Terug naar begin


Hoofd menu (español)Wie zijn wij? - Dienaren - Dienaressen - Volwassenen - Jeugd - Sticher - Beknopte geschiedenis

Jeugd
 
Foto Album
 


Contact