¿Quiénes somos?

Imprimir

Wilt u ons iets vertellen over het begin van de Hogar?

Door de jaren heen is de Hogar de la Madre gegroeid en ontwikkeld. Het is geen gemeenschap waarbij vanaf het begin alles al vaststond, dat zou het charisma hebben verstikt. We zijn er allen van overtuigd dat de Hogar de la Madre werkelijk van de Moeder is en dat wij simpele instrumenten zijn. Zij is degene die ons laat zien wat de volgende stap is.

Hoe is het werk ontstaan?

Ik ontving het charisma en heb opdracht gekregen om het door te geven aan iedereen: de verdediging van de Eucharistie, de verdediging van de eer van Maria, speciaal waar het het voorrecht van haar maagdelijkheid betreft, de jongeren naar Jezus Christus brengen.

Na mijn wijding kwam ik veel in aanraking met jonge mensen. Het eerste wat ik deed, was hun spirituele leven te ontwikkelen zodat zij in de genade van God leefden en hen de weg te wijzen om dicht bij onze Heer en onze Moeder Maria te zijn. Ik bemoedigde hen om een serieus gebedsleven te ontwikkelen, om regelmatig het sacrament van de biecht te ontvangen, om dagelijks de H.Communie te ontvangen indien mogelijk, en om tenminste iedere dag een mysterie van de rozenkrans te bidden. Stap voor stap zijn zo de peilers van onze gemeenschap ontstaan.

Uit deze eerste groep is de Hogar de la Madre voor de jongeren gegroeid. De vrouwelijke tak is ontstaan op 29 juli 1982 en de mannelijke tak op 27 december 1983. Beide zijn “geboren” aan het graf van St. Petrus als een teken van onze trouw aan de katholieke Kerk in de persoon van de paus.

Hoe ontwikkelde deze jonge groep mensen zich?

Ze moesten in hun groei naar volwassenheid bepaalde keuzes maken. De eerste was om te studeren aan de universiteit. De meeste van hen kwamen uit Toledo en gingen studeren in Madrid, we besloten daarom ons te verdelen in scholen, flats of herenhuizen, of om ergens een kleine woongemeenschap op te zetten voor henzelf waar zij dezelfde spiritualiteit konden beleven. Dit was de eerste belangrijke stap.

De tweede belangrijke stap was de oprichting van de Dienaar Zusters van de Hogar de la Madre op 22 september 1984. Er was een groep meisjes die zich totaal wilde toewijden om een leven te leiden in de volheid van de drievoudige missie van de Hogar de la Madre. De eersten waren Moeder Ana, zuster Reme en zuster Conchi.

Wat is de spiritualiteit van de Hogar?

We beleven de spiritualiteit van de Hogar als een geschenk van onze Heer en onze Gezegende Moeder. We zijn een kleine plant die nog steeds aan het groeien is. Elke dag ontdekken we meer aspecten en dimensies van deze spiritualiteit.

Onze spiritualiteit komt voort uit de drie specifieke missies die we hebben.

De bescherming van de Eucharistie, de bescherming van de eer van onze Moeder, speciaal waar het het voorrecht van haar maagdelijkheid betreft, en het winnen van de jongeren voor Jezus Christus. Onze spiritualiteit is daarom:

Eucharistisch: De Eucharistie is het centrum van ons hele leven. Hierin vinden wij onze kracht, ‘Sta op en eet, anders gaat deze reis uw krachten te boven
(I Koningen 19,7 )’. Wij houden van de Eucharistie en we maken deze geliefd door onze dagelijkse viering van de Eucharistie en door de aanbidding.

Mariaal: Maria is onze Moeder, ons Voorbeeld en onze Lerares. Wij weten haar zeer nabij. Door het dragen van het scapulier plaatsen wij onszelf onder de moederlijke bescherming van onze Vrouw van de Berg Carmel.

Apostolisch: Hoofdzakelijk met jonge mensen, door de Eucharistie en onze Vrouw als de fundamentele weg om Christus te ontmoeten.

De Hogar de la Madre (Huis van de Moeder) is een thuis, een familie, waarin de moeder de Gezegende Maagd is.

De ‘Hogar’ is een geschenk van onze Heer aan zijn Moeder. Daarom willen wij onszelf verbeteren, door onophoudelijk haar gedrag en innerlijke houding van geven, naastenliefde en overgave in Gods handen te imiteren.

Onze ziel is een heiligdom alleen voor God waar wij onze verbintenis met onze Heer en onze gezegende Moeder kunnen beleven. Onze Vrouw leeft in ons en tussen ons, manifesteert zichzelf door ons, als wij haar toelaten. De heiligdommen die wij willen bouwen ter ere van Haar moeten een manifestatie zijn van de heiligheid van onze ziel.

Een andere eigenschap van onze spiritualiteit is dat het karmelitaans is. Dit karaktariseert de zoektocht naar eenheid met God op de top van de Berg waar alleen de glorie van God regeert. Die eenheid bereiken wij door de ‘leegten’, door de schepselen achter ons te laten. Met andere woorden, door onszelf direct te verbinden met God, en zo God onophoudelijk te zoeken.

Dan is er ook de trouw aan God. Tegenwoordig is er een grote angst om onszelf met God te verbinden en onszelf op een weg van trouw aan Hem te houden. Veel mensen houden er niet van om in de tegenwoordigheid van God te zijn, juist omdat ze niet trouw kunnen zijn.. Trouw aan God is altijd verbonden met het kruis, lijden, maar hierdoor helpt de Heer ons de volheid van het leven te begrijpen, ook al moeten wij lijden ondergaan. Zoals St. Paulus zegt: “Ik vul aan wat ontbreekt in de verlossing van Christus voor zijn Kerk” (Kol. 1, 24).

We willen leven in verbondenheid en vertrouwen in God. Dat betekent, in totale beschikbaarheid voor Hem. De vrucht hiervan is de ware vreugde, eenheid tussen ons en onzelfzuchtige liefde voor de Kerk.